ადგილის არჩევა თვითმფრინავში ერთი შეხედვით წვრილმანია, მაგრამ სწორედ ის განსაზღვრავს, როგორ ჩაივლის ხანგრძლივი ფრენა. ვინც ფანჯარასთან ზის, კედელს ეყრდნობა და ხედს ტკბება; ვინც გასასვლელთანაა, თავისუფლად დგება და ფეხებს იშლის. აგენტისთვის კი ადგილის სწორად შერჩევა კლიენტის კმაყოფილების ერთ-ერთი ყველაზე მარტივი და ხელშესახები გზაა.
როგორ ხდება ადგილის არჩევა თვითმფრინავში
ადგილის მიღების სამი გავრცელებული გზა არსებობს. პირველი — ჯავშნის დროს, როცა აგენტი ან მგზავრი ბილეთის ყიდვისთანავე ირჩევს კონკრეტულ სავარძელს. მეორე — ონლაინ ჩექინის ეტაპზე, ჩვეულებრივ რეისამდე 24–48 საათით ადრე. მესამე — აეროპორტში, ჩექინის დახლთან ან თვითმომსახურების კიოსკში. რაც უფრო ადრე აირჩევ ადგილს, მით მეტია შანსი, რომ სასურველი სავარძელი თავისუფალი დაგხვდეს.
ონლაინ ჩექინი ამ პროცესს მარტივს ხდის — თუ ჯერ არ გაგივლია, იხილე ცალკე მასალა ონლაინ ჩექინის შესახებ, სადაც ნაბიჯ-ნაბიჯ არის აღწერილი, როგორ გაიაროთ რეგისტრაცია და დაიმაგროთ ადგილი რიგში დგომის გარეშე.
ფანჯარა, გასასვლელი თუ შუა — რომელი ავირჩიოთ
არჩევანი მგზავრის ჩვევებზეა დამოკიდებული. მოკლედ განვიხილოთ თითოეული:
- ფანჯარასთან (window) — კარგია ვისაც ხედი, ბუნებრივი განათება და კედელი გვერდით ეყრდნობის საშუალებას აძლევს. მინუსი: გასასვლელად მეზობლების გავლა გიწევს.
- გასასვლელთან (aisle) — მეტი თავისუფლება: ნებისმიერ დროს ადგები, ფეხს ხსნი. მინუსი: სხვა მგზავრები ხშირად გამოგივლიან, ხოლო ტელეფონის ჩამრთველი სავარძლის ქვეშაა.
- შუა ადგილი (middle) — ჩვეულებრივ ყველაზე ნაკლებად სასურველი, თუმცა ხშირად ყველაზე იაფი. ხანდახან ოჯახებისთვის მოსახერხებელია.
- ფრთის თავზე — თვითმფრინავის ცენტრი ყველაზე ნაკლებად ირხევა, ამიტომ სასურველია ვისაც ტურბულენტობა უჭირს.
ცალკე ყურადღება ეთმობა გადასასვლელის რიგებს (exit row) — იქ ფეხის სივრცე მეტია, მაგრამ საავიაციო წესებით ამ ადგილებზე მხოლოდ ჯანმრთელი, სრულწლოვანი მგზავრი ჯდება, რომელსაც საჭიროებისას ეკიპაჟის დახმარება შეუძლია.
გინდა ეს ცოდნა პრაქტიკაში გადაიტანო და დაიწყო შემოსავალი?
დარეგისტრირდი კურსზეროგორ არჩევს ადგილს ავიააგენტი GDS-ში
პროფესიონალი აგენტისთვის ადგილის მიბმა რუტინული ოპერაციაა. ჯავშნის სისტემაში აგენტი ხსნის კონკრეტული რეისის ადგილების რუკას — seat map-ს, სადაც სქემატურად ჩანს მთელი სალონი: რომელი სავარძელია თავისუფალი, რომელი დაკავებული და რომელი ფასიანი. აგენტი ირჩევს ადგილს და აბამს მას მგზავრის ჩანაწერზე. ბევრ შემთხვევაში სპეციალური მოთხოვნები — მაგალითად, ეტლით მოსარგებლე მგზავრისთვის მოსახერხებელი ადგილი — SSR კოდებით ფორმდება.
როცა ადგილი ფასიანია, საფასური ცალკე დოკუმენტით — EMD-ით — გამოიწერება. სწორედ ამიტომ აგენტმა უნდა იცოდეს, რომელი ტარიფი მოიცავს ადგილის უფასო არჩევას და რომელი ითხოვს დამატებით გადახდას — ეს კლიენტთან უხერხული გაუგებრობის თავიდან აცილების საშუალებაა.
პრაქტიკული რჩევები მგზავრსა და აგენტს
რამდენიმე მარტივი წესი, რომელიც ადგილის არჩევას ამარტივებს:
- გრძელ ფრენებზე გასასვლელთან ადგილი უფრო კომფორტულია — შეგიძლია ადგე რიგში მჯდომების შეწუხების გარეშე.
- ოჯახით მოგზაურობისას ადგილები წინასწარ დაჯავშნე — თორემ სისტემა შესაძლოა სხვადასხვა რიგში გაანაწილოს.
- თუ ღამის ფრენაა და გძინავს, ფანჯარასთან ადგილი სჯობს — კედელს ეყრდნობი და გავლისას არავინ გაღვიძებს.
- გადასაფრენ (transfer) რეისზე დროის სიმცირისას გასასვლელთან წინა რიგები ურჩევნია — სწრაფად გამოხვალ თვითმფრინავიდან.
დასკვნა
ადგილის არჩევა თვითმფრინავში პატარა დეტალია, რომელიც დიდ განსხვავებას ქმნის მგზავრის კომფორტში. მგზავრისთვის ეს ცოტა წინასწარი დაგეგმვაა, აგენტისთვის კი — სერვისის ხარისხის მარტივი გაუმჯობესება. ვინც იცის, როგორ იკითხება seat map და როგორ ფორმდება ფასიანი ადგილი, კლიენტს ზუსტად იმ სავარძელს სთავაზობს, რაც სჭირდება.
ცოცხალ ჯავშნებზე ადგილების მიბმას სისტემატურად სწავლობ ჩვენს ავიაბილეთების ტრენინგზე, სადაც რეალურ პლატფორმაზე ამუშავებ seat map-ს, ჩექინსა და დამატებით მომსახურებას.